Corps Preview

By 19 April 2003Jubal

Het begon afgelopen zaterdag alweer direct te kriebelen. Eén seconde was ik op de corps-preview, en dit verhaaltje was geboren. Zeker toen ik de clinic-krant doorbladerde. Wat las ik daar? Collega Naaktgeboren is gestopt met zijn rubriek Flank Flay Jammer, leuke rubriek. Hij zegt te nauw betrokken te zijn met DCE en dus is hij niet meer onafhankelijk. Ik vind dit lichtelijk overdreven, want tja, wie is er in ons wereldje nog wel onafhankelijk. Maar goed, Dennis is van mening de naam van zijn column te moeten veranderen in ‘On the 50’, goede naam, niets mis mee. Neemt niet weg dat er nu niemand meer is, die vanaf de zijkant naar die nieuwe competitie kijkt. ‘Zal ik het dan maar doen’, vraag ik mijzelf af. Ach, waarom ook niet.

Laat ik dan ook maar bij voorbaat zeggen dat ik een groot voorstander ben van de nieuwe competitie van DCE. Dus verwacht van mij niet direct afzeik-stukjes. Ik sta er positief in en het is aan de vrínden van DCE om dat vooral zo te houden. In het voortraject is mijn waardering voor deze nieuwe club alleen maar gestegen. Zij hebben al meer voor elkaar gekregen dan de KNFM in haar 785-jarige bestaan. De PR is toppie, communicatie loopt gesmeerd en het belangrijkste: de corps melden zich massaal aan, althans voor de finals. Want in Ede was daar afgelopen zaterdag nog niet veel van te merken.

Geef het beestje maar een naampje, corps-preview in dit geval. Voor mij een naam met grote historische waarde. Ik kan mijn nog veel previews herinneren. En dan Ede, het valt er toch een beetje bij in het niets. Wel een volle tribune, dat wél, maar de deelnemers zijn nog wel zeer beperkt. Wij van Jubal waren in de buurt op kamp, dus ach, waarom ook niet. En Irene Ede organiseerde de clinic, dus die durfden hun clubhuis ook nog wel uit te komen om in de aangrenzende sporthal een deuntje te spelen. Erg mager dus, maar kan je dat een beginnende organisatie kwalijk nemen? Nee, en daarnaast was het ook duidelijk gecommuniceerd, dus iedereen op de tribune wist waar hij aan toe was.

Kritiek op de locatie, heeeelemaal in Ede! Ach dat valt toch wel mee. Ik heb het idee dat Ede centraler in Nederland ligt, dan -ik noem maar een
plaatsje- Dordrecht. Kritiek op de sporthal, waardeloze akoestiek. Misschien ligt het aan mij, maar ik ken maar weinig sporthallen met een goede akoestiek. En zeker niet als daar een batterij drummers wordt losgelaten. En als DCE naar een buitenlocatie had gezocht, was het gaan regenen. In die zin kan je maar weinig goeds doen. (De Heineken-Music-hal schijnt een goede akoestiek te hebben.)

Waar DCE misschien wel even naar had kunnen kijken is de ‘gezelligheids-factor’. Die was echt -20 in Ede. Om maar even een voorbeeldje te noemen: het klinkt misschien wat truttig, maar mensen hebben bij aankomst vaak zin in een lekker bakkie koffie. Helaas, geen kantine, geen coffee-corner, niets van dit. Het geeft je een wat ‘onwelkom’ gevoel. Mensen die wat vroeger zijn, staan een beetje hopeloos om zich heen te kijken. Wat zie ik nog meer, Bassie en Adriaan zijn er! Dat kan haast niet anders, want ze hebben hun caravan pal voor de deur geparkeerd. Is misschien daar een bakje koffie te bemachtigen? ‘Nee, alleen voor DCE-staff’, zegt een meneer die druk in de weer is met kabels en snoeren. O.K geeft niks hoor, de avond is met drie deelnemers toch zo voorbij. En dan heb ik eerder zin in een biertje.

De volle tribune geniet van de drie deelnemers. Ik ook, erg leuk om na de winterslaap weer wat klanken te horen. Jammer dat daar weer zo’n irritante drummer doorheen moet komen die ook denkt wat te kunnen. Oh, is dat een beroemde clinician? Sorry, niets van gemerkt, ik kan van al dat getik niet opgewonden raken. De stokken worden met grote professionaliteit in de lucht gegooid, en vallen weer net zo hard op de grond. Bij de derde poging lukt het wel. Ik zeg; doe het dan maar niet. Maar blijkbaar is iedereen razend enthousiast, er wordt gegild en gejoeld. De drummer is blij en buigt.

Joepie, het is de beurt aan Jubal. Zoals ik ook al op het gastenboek heb geschreven, ik heb ervan genoten. Heerlijke muziek, lekkere solo’s en wat een goede drumline. Heerlijk, lekker hard, een sporthal heeft immers een prima akoestiek. Het was dus genieten geblazen, van de eerste tot de laatste seconde. En toen kwam er een overheerlijke anti-climax. De toespraak van Rob van Koninghoven. Goeie vent, dat wel, maar hij praat als een bejaarde van 90. Ik heb er eerlijk gezegd weinig van mee gekregen, het was zooooo slaapverwekkend. Gelukkig heeft ‘ie meer verstand van organiseren, houden zo. Z’n info lees ik wel op drumcorps.nl

En dat was het alweer, nog nooit zo’n snelle preview meegemaakt. Nog even nababbelen in de Dynasty-ontvangst hal, altijd leuk, een hoog reunie gehalte. De kop is eraf voor DCE, het was een klein kopje, maar hij is er wel af. 24 mei strijkt de Bassie en Adriaan-caravan neer in Sas van Gent, het navigatiesysteem wordt nog ingebouwd. (AP)