Engelsen

By 11 April 2005a.p.

Engelsen zijn dwars, en niet zo’n klein beetje ook. Aan de euro doen ze niet mee en zelfs op de roltrap staan ze links. Typische eilandbewoners dus, ook als het over dum corps gaat. Ze zijn vreselijk conservatief, waardoor broodnodige moderniseringen angstvallig buiten de deur worden gehouden. Onlangs is dat voor de zoveelste keer gebeurd. De omstreden leeftijdsgrens is intact gehouden. Dit betekent dat corpsen alleen met de DCUK competitie mogen meedoen als hun leden niet ouder zijn dan 25. Op zich een mooie regel als de jongeren zich ieder jaar in rijen van tien aanmelden. Helaas, dat is alleen voor de DCI-top 12 weggelegd en niet voor de corpsen in de UK (en de rest van de wereld).

 

Reden voor een aantal Engelse corpsen om aan de bel te trekken. Zij kunnen alleen nog een representatief corps op de grasmat brengen als de leeftijdsgrens wordt losgelaten. Maar helaas, op een buitengewone vergadering hebben de wijze heren van DCUK (waarschijnlijk mét zwarte bolhoed en een kopje thee) opnieuw besloten om vast te houden aan de leeftijdsgrens. Reden: men vreest onder meer dat met het opheffen van de regel ouderen spelend lid blijven, in plaats van door te groeien naar de functie van instructeur of corps director. Nee, dat is een goeie! Heb je straks een prachtige staf en een zeer kundig management, heb je helaas geen leden meer om al die kundigheid over te brengen.

Twee corpsen met de beste bedoelingen van de wereld mogen door deze regel al niet meer mee doen in Engeland. Zij moesten wel oudere leden toelaten, wilden ze nog enigszins een fatsoenlijk geluid produceren. Lijkt mij een verstandig besluit, anders kan je beter een dweilbandje oprichten.

Toch zeggen veel fans dat het aantal leden er niet toe doet en dat die kleine corpjes vaak excellent zijn in hun uitvoering. Tja, het zal allemaal wel. Ik heb liever een corps van tachtig man met schoonheidsfoutjes, dan een corps van twintig man die The Cadets denken te zijn, hoe perfect ze dat ook nadoen. Ik zal daar nooit kippenvel van krijgen, de impact blijft te klein. Ik wil naar achteren geblazen worden, overrompeld worden door een line-up van de twintig naar de twintig. Ik wil niet zoeken naar leden op een veel te groot veld en natuurlijk; een rijtje van twee snarespelers kan dan wel clean zijn, een rijtje van acht is veel gaver.

Maar rijtjes van acht snarespelers zullen we door deze halssttarrigheid van DCUK niet veel meer in Engeland zien. Veel grote corpsen zijn er niet meer, volgens mij niet één meer. En corpsen uit het buitenland zullen ook niet al te veel meer komen, want met hun “oude” leden kunnen ze niet meer meedoen. Wat overblijft is een incrowd-competitie in de categorie “kicken voor gevorderden” voor winderige halfgevulde tribunes. Van commerciële optredens hoeven deze corpsen het trouwens ook niet te hebben, want daar doen ze gewoon niet aan. Ach, misschien ben ik wel te somber en vinden die Engelsen het zelf allemaal niet zo’n probleem. Ook goed, als ze het maar gezellig met elkaar hebben. Maar als ik zo de forums eens afstruin (als ze niet uit de lucht zijn gehaald) merk ik toch op dat er iets broeit.

In Nederland gelden die regels gelukkig niet en hier komt volgens mij de aap uit de mouw. Al die Engelsen pakken straks de boot om mee te kunnen doen aan DCE. Die overspoelen straks de competitie en dan kunnen de Nederlandse corpsen naar de nieuw opgerichte stichting Drum Corps Nederland. Wat ik trouwens dáár nou weer van moet vinden weet ik nog niet, maar ik kom er op terug. “Drum Corps leeft”, zal ik maar zeggen, maar het gaat nu wel erg ver. Ik richt binnenkort Drum Corps Zuid-Holland op (DCZH) en alle Engelsen, jong en oud, zijn welkom.

a.p.

Next Post