Jubal pakt brons op het EK

By 28 September 2014Jubal

DCE2014_Jubal_7_15191319200_0173b19403_kAls je die zin zo leest als onafhankelijke buitenstaander, dan denk je “Zo, die hebben het goed gedaan!’ Maar als je voor goud gaat, dan is brons gewoon een hele lelijke kleur. Het was een dag vol emoties en illusies. De dag begon mooi, met een goede show en een kleine achterstand op nummer 1 en een 7de (!) kampioenstitel voor ons jeugdkorps, maar eindigde helaas voor Jubal enigszins mineur. De finalsdag begon eigenlijk al de week ervoor. Met een minicamp van een heel weekend en vervolgens elke avond erna repeteren is Jubal weer enorm gegroeid en is het product weer zoveel maal beter geworden. Dit kwam tot uiting bij de laatste run van de vrijdag voor finals. we mochten gebruik maken van de meest ideale omstandigheden: in het stadion van FC Dordrecht, met kunstlicht en kunstgras. De show die toen op de mat gelegd werd was van een ongekend niveau. Dit gaf uiteraard veel vertrouwen voor de dag erna…

DCE2014_Jubal_8_15191240079_658d4636aa_kOm 9 uur vertrokken de bussen naar Kerkrade, waar de zon heerlijk schen en de temperatuur aangenaam was. Eenmaal aangekomen werd er rap omgekleed voor de warming up. De warming up verliep in ontspannen sfeer en vooral de lol met elkaar was goed op de gezichten te zien. Het corps straalt enorm veel zelfvertrouwen uit en dit was ook te zien in de visual warming up en te horen in de muzikale warming up. Iedereen was er klaar voor en dus was het tijd voor de prelims show van die dag. Die show ging best goed. Visueel zag het er clean uit en de dynamiek van de muziek werd goed geprojecteerd. Misschien nog niet het niveau van de avond ervoor, maar dat zou ’s avonds (als de stadionlampen aangaan en Jubal altijd op haar best is) wel goed komen. Het eerste deel van de show had nog niet die emotionele lading die het tweede deel al wel had. De uitslag was dan ook een tweede plaats met 0,2 achter nummer 1: Kidsgrove Scouts, terwijl nummer 3, The Company, slechts 0,05 punten de derde plaats bezette. Dat zou dus nog spannend gaan worden ’s avonds. Gelukkig waren de statistieken in ons voordeel…

DCE2014_Jubal_2_15379070742_c2c501e05a_kLater die middag gingen we natuurlijk Jong Jubal aanmoedigen bij de Junior Class Championships. Ik heb de hele Jr. Class gezien en ik was aangenaam verrast door het niveau van alle jeugdkorpsen en de uniformering. Ook Jong Jubal draaide een goede show. Het verschil met de andere corps is dat Jong Jubal net wat meer brengt en wat meer content heeft, waardoor het ‘totaalplaatje’ net iets beter is dan die van de rest. Terwijl ik vooral Johan Friso en Jong Beatrix ook hele goede uitvoeringen vond hebben. Qua plaatsing ben ik het wel eens, maar het zou rechtvaardiger zijn geweest als de scores dichter bij elkaar zouden liggen. Na het aanmoedigen van Jong Jubal was het tijd om de bestelling bij de plaatselijke Domino’s Pizza op te gaan halen en vrij snel daarna zat heel Jubal op het parkeerterrein pizza te smikkelen. Daarna moest er weer rap worden omgekleed voor een relaxte warming up. Die werd uiteraard weer gedaan op de traditionele plekken in het bedrijventerrein rond het stadion. De sfeer was goed en ontspannen en iedereen had er vertrouwen in dat er vanavond met een schepje er bovenop en zeer goede show gebracht zou gaan worden.

DCE2014_Jubal_6_15379004092_ad8b80f77f_kDe warming up begon met een ontspannen stretch waarbij ook nu de lol ervan af spatte. De groep is gedurende het jaar steeds meer naar elkaar toe gegroeid en vormt en hechte eenheid. Dit was onder andere te merken dat de leden als groep steeds meer initiatief tonen en de instructeurs soms al een stapje voor zijn. Zo is de groep dus gegroeid! De muzikale warming up klonk ook als een huis. Nadat de instrumenten warm genoeg waren, konden ze worden getuned. De segmenten die daarna werden gespeeld klonken perfect in tune en dynamisch perfect. Ze waren er dus klaar voor om het kunstje van 2003, 2006 en 2009 te gaan herhalen.

DCE2014_Jubal_4_15192427897_18a9b7c2ea_kBij het stadion aangekomen was het weer tijd voor de traditionele (sectional) group-hugs en de full-corps hug, met de – eveneens traditionele – pep-talks van de designers. Daarna het veld op. Dit zou de beste show van het jaar gaan worden. Maar… helaas liep dat anders. Toen Jubal eenmaal op het veld stond en alles en iedereen geïnstalleerd leek, bleek er iets mis te zijn bij de electronica. De samples en de synthesizers werkte niet en gezien de gezichten in de pit en die van de instructeurs beneden bleek er een groot probleem te zijn. Ruben rende als een haas de tribune af om het probleem hopelijk met een ‘single touch’ te fixen, maar dat bleek niet makkelijk. En de tijd tikte ondertussen door, terwijl het corps op het veld al enige tijd in een ongemakkelijke houding bleef zitten. Zonder electronica beginnen zou geen optie zijn, omdat een groot deel van het verhaal afhankelijk is van die samples. Dan maar penalties. En dat is natuurlijk een enorme dreun op het opgebouwde zelfvertrouwen, als je al voor je mag beginnen weet dat het niet genoeg zal zijn voor een eerste plaats. Daarvoor lagen de scores van de prelims immers te dicht bij elkaar. Na een oponthoud van 4 minuten (volgens de contest director) was alles weer up and running en kon de show beginnen, onder luid applaus van het publiek. Maar de leden leken toch enigszins uit het veld geslagen, want het begin klonk wat timide en de emoties waar de hele show eigenlijk voor (en op) is geschreven kwamen niet zo goed over als we de laatste weken gewend zijn.

DCE2014_Jubal_5_15378459232_eb8e992842_kNatuurlijk hebben de vele uren trainingsarbeid ervoor gezorgd dat er een heel goed niveau te zien en te horen was. Visueel was het veel cleaner dan ’s middags en ook muzikaal was het beter dan ’s middags, maar er gebeurden ook gekke dingen die het hele jaar niet zijn voorgekomen. Zoals een balansverschil tussen de hornline en de drumline aan het einde van de show. De recovery was wel snel en goed, maar al die kleine dingen zorgden ervoor dat de show – ondanks meerdere staande ovaties – niet goed genoeg was voor de titel.
Eenmaal van het veld en in de kring kon je aan de gezichten aflezen dat de show niet die was geworden waar we op hadden gehoopt. Ondanks dat moet ik het corps de complimenten geven om na zo’n tegenslag toch nog zo’n show te brengen, want het was gewoon een hele goede show. Het is misschien jammer dat na zoveel verrichte trainingsarbeid en met een show die qua potentie alles in zich had om te winnen, dat het – door omstandigheden waar niemand iets aan kon doen – niet gelukt is om die performance te brengen waar je zo hard voor hebt gewerkt. En dan heb ik het niet alleen over de performers, maar ook de instructeurs en de designers. Maar… ondanks dat denk ik dat iedereen heel erg trots mag zijn op wat we met z’n allen hebben bereikt. Het niveau van het corps is vele stappen omhoog gegaan, maar ook de ontwikkeling van het product (het design) is weer een flinke stap verder dan vorig jaar. En misschien moeten we nog wel de grootste compliment geven aan de rookies van dit jaar, die gewoon niet opvallen tussen de rest van de groep. Zo snel als iedereen deze complexe show, zowel qua muziek/‘werk’, drill en danswerk oppikt en uitvoert is echt ongekend in de Jubal-historie. En met deze groep – en dan bedoel ik zowel deze getalenteerde leden, als de staff en het design team – weet ik zeker dat we met deze ervaring volgend jaar weer sterker voor de dag zullen komen.

DCE2014_Jubal_3_15192679320_e1140fd7ec_kDe uitslag was denk ik ook wel te verwachten en denk ik ook wel terecht. Ik heb de show van Kidsgrove niet gezien, maar wel de victory show van The Company en ik denk dat zij uiteindelijk terecht hebben gewonnen. Ook zij hebben een goede progressie geboekt de afgelopen week en hun show klonk echt heel goed. Met als schrale troost dat het een heel klein oranje tintje had met hun productie gebaseerd op de Vier Seizoenen (Jubal 1991 en 1992). Vanaf deze plek feliciteer ik The Company dan ook met hun behaalde titel.

Volgend jaar komen we weer terug en gaan we de battle weer aan. Maar dan zijn we weer sterker!

Eeuwig Oranje!

 

 



  • Peter

    Jullie optreden was het enige dat mij heeft kunnen raken! Nrs 1 en 2 waren gewoon vals in het begin en dan een zangeres erbij!! Wtf, denk ik dan. Straks staat Marco Borsato daar 10 minuten vol te zingen met het corps als begeleidingsbandje. Daar gaat ‘t toch niet om? Maar ja, ik heb er geen verstand van, gelukkig.
    Ik ben zo iemand uit het publiek die kan genieten van de zichtbare inzet, superstrakke moves, een colorguard (zo heten ze toch?) die nagenoeg synchroon werkt (petje af) en vooral van de muziek! Vooral muzikaal vond ik jullie de betere. Succes voor het komende jaar en de voorbereidingen op de titel 2015! Want die gaan jullie écht wel pakken.

  • Antoin

    Mooi verhaal Peer, als ik de recap bekijk heeft Jubal volgens mij 0,5 penaltie gekregen, valt me nog mee overigens. En je vergeet die prachtige kampioenstitel van 2013 te noemen. Verder helemaal met je eens. Slikken en weer doorgaan, word je alleen maar sterker van!

    • Peer

      Dankjewel Anoin. Ik vergat de titel van 2013 niet, met die ‘kunststukjes’ bedoelde ik dat van een achterstand op prelims uiteindelijk de finale winnen. En in 2013 hoefde dat niet 😉

    • paulversteeg

      aangepast; dank je

  • Tanja

    Ik had het jullie zeker gegund, maar uiteindelijk vond ik the company beter. Jullie vuur was er niet, en het was ook duidelijk waarom. Jammer, want het zat er echt in.

  • EW

    Wat een show. “Het” was er zaterdagavond helaas niet. Maar Jubal heeft naar mijn idee een nieuw level in DCE/DCN neergezet.
    Echt top. Echt genieten.
    Ga vooral zo door.
    Complimenten van een drumcops fan.