Jubileum

By 1 March 2010a.p.

Als je ziet wat Jubal allemaal van plan is in het jubileumjaar, dan word je al moe bij de gedachte dat het ook nog allemaal ‘effe’ geregeld moet worden. Onder het motto: ‘Je wordt maar één keer 100 jaar’ pakt Jubal volgend jaar op ongekende wijze uit. Een gala met topartiesten, een full-colour jubileumboek, een USA-tour en ga zo maar door. Ik durf hier te stellen dat er nog nooit een muziekvereniging in Nederland is geweest die zo grootschalig een jubileum heeft gevierd. Aangezien ik er zelf ook behoorlijk dik in zit, lijkt het me leuk om jullie een beetje bij te praten over ons eeuwfeest en de activiteiten van de jubileumcommissie. En ik zou maar doorlezen, want je gaat knipperen met je ogen.

De lat ligt dus ontzettend hoog, hij kan eigenlijk niet hoger liggen. Dat is mooi, maar ook spannend. Want er bestaat natuurlijk een kans dat niet alle plannen verwezenlijkt kunnen worden, maar ja, dan leggen we de lat gewoon ietsje lager. Voorlopig is de club dat absoluut niet van plan. Het idee is om een feest te geven waar nog minimaal 100 jaar over gesproken gaat worden. Afgelopen vrijdag werd tijdens de ledenvergadering de zogenoemde jubileumkalender gepresenteerd en daar word je erg vrolijk van. De leden kunnen in 2011 beter een jaar sabbatical nemen, want het hele jaar is volgepland met feestjes, partijtjes en andere leuke dingen. Opmerkelijk is dat ‘t dit jaar al begint. Zo is er in april een aftrap van alle jubileumactiviteiten, waarbij op de voorgevel een gigantisch jubileum-billboard wordt onthuld. Aan het eind van het jaar wordt een prrrrrachtig jubileumboek onthuld, slim bedacht zo voor de feestmaand. Ik zeg het ultieme sint- en kerstcadeau! Het jubileumjaar wordt ingeluid met een spectaculair oud- en nieuw feest in het clubhuis. De leden kunnen het feestjaar 2011 niet mooier beginnen.

En dan 2011 zelf, een korte opsomming: Een reünie, een receptie, een herdenking, een galafeest, een ledenfeest, een finalsfeest, een tentoonstelling, een jubileumtaptoe, een presentatie van jubileumproducten, een alumnicorps van zo’n 150 man en een USA-tour. Jaha, daar word je stil van hè?! Al deze actitiviteiten zijn al volop in voorbereiding door diverse commissies en daar wordt keihard gewerkt, echt super om te zien. Iedereen heeft er zo’n zin in om er een topjaar van te maken. Verder wordt er ook nog gewerkt aan een nieuw uniform, er moet een nieuw corpsjack komen en ga zo maar door. Een feest voor onszelf, maar ook voor muziekcollega’s uit de rest van het land. Daarnaast stromen de aanvragen voor optredens voor 2011 binnen, want iedereen wil de 100-jarige op z’n taptoe. Ook het alumni-corps wordt al veelvuldig aangevraagd, maar die houden het aantal optredens bewust beperkt, anders is het nieuwtje er wel heel snel van af. (“Oh, daar heb je die oude bokken weer”.) Verder is er een aanvraag de deur uitgegaan om het Predicaat Koninklijk te mogen dragen. Alleen dat al heeft een aantal bestuursleden heel wat werkweken gekost.

Het historische besef begint langzaam door te dringen aan de Jan ligthartlaan, want veel jonge leden wisten tot voor kort van toeten noch blazen. Die doen een paar jaar drumcorps, stappen in een bus en drinken een biertje of tien. Maar Jubal is geen drumcorps-project, Jubal is een echte vereniging en dat moeten we er altijd in blijven houden. Dat is ook de kracht van deze club! Daarnaast; je kan pas feest vieren, als je weet waarom je feest viert. Afgelopen vrijdag heb ik daarom een Jubal-quiz mogen leiden. (Best leuk quizmaster, is weer eens wat anders.) Vragen gingen over de rijke geschiedenis waaruit bijvoorbeeld naar voren komt dat heel veel muziekverenigingen –van Advendo tot Beatrix- vroeger muziek en instrumenten bij Jubal hebben gekocht, omdat in Dordrecht de expertise zat/zit. Maar ook het record-aantal leden op straat: 170 (!!!), begin jaren vijftig, liep Jong Jubal er ook nog met 100 man achteraan, hops 270 muzikanten op straat, dat is tegenwoordig de complete olympic retreat van de DCN finals. Jubal had na de oorlog een eigen instrumentenfabriek, van Nazi-vlaggen werden vaantjes voor onder de trompetten gemaakt, (veel) geld werd verdiend met de verkoop van muziek in binnen- en buitenland en ga zo maar door. Er werden marsen gelopen van zo’n tien kilometer, Jubal was het eerste korps in Nederland met een show met figuren, de zogenoemde figuurmars. En zo kan ik nog uren doorgaan. Langzaam krijgen de leden door bij wat voor een historische club ze rondlopen, voorzover ze dat nog niet wisten. En als ze het niet weten, dan pompen we dat er wel in! En de quiz sloeg best aan geloof ik.

We zouden het bijna vergeten: we hebben ook nog zoiets als 2010. Het gevaar ligt op de loer dat dit jaar wordt verwaarloosd, vanwege alle inspanningen voor volgend jaar. We letten daar extra scherp op, want dat moeten we voorkomen. De leden en de staff laten zich gelukkig niet te veel van de wijs brengen, zij werken gewoon keihard aan dit jaar en ook dat is geweldig om te zien. Want 100 jaar of niet, ook in 2010 moeten de mensen gewoon weer op de banken. En dat gaat ook in het 99ste jaar lukken, dat heb ik allang gezien.

A.P.