Winterperikelen

By 23 January 2006a.p.

Koud hè? Dat is ongeveer het enige “nieuws” op dit moment. Verder gebeurt er geen bal. Ieder jaar is er wel zo’n periode, maar nu is het wel heel erg. Er gebeurt helemaal niets, niet in de grote-mensen-wereld, niet in de drumcorps-wereld. Of je moet geïnteresseerd zijn in het feit dat de Amerikaanse staat Rode Island na 25 jaar weer een drumcorps heeft. Na Katwijk (als beste taptoe-oord van Nederland) kan nu ook daar de vlag uit. Het enige wat  de gemoederen nog een beetje bezig houdt is…… de winterguard.

 

Nee, ik schrijf niets over de winterguard. Ik weiger. Ik heb er geen verstand van en vind er geen bal aan. Ik ben ook nog niet geweest en was niet van plan te gaan. Jubal heeft na een jaar alweer afscheid genomen van dit bruisende circuit, dus ik heb ook geen enkele reden om me in zo’n sporthal te vertonen. Of het moet zijn om te genieten van al die andere guards, maar –  nogmaals- ik vind er niets aan. Een losse guard, zonder drumcorps is voor mij hetzelfde als voetballen zonder bal. Best jammer dat het mij niet kan boeien, want verder is het angstvallig stil tijdens deze alsmaar kouder wordende wintermaanden. En het enige onderwerp waar je nog over zou kunnen schrijven, heb ik zojuist de das omgedaan

 

Helemaal stil is het natuurlijk nooit. Vooral op het familiaire vlak is het juist drukker dan ooit. Nieuwe Juballertjes, ze worden aan de lopende band geboren deze weken. Juballer Coen weet het in de chatbox perfect te omschrijven: “er is een ware geboorte-tsunami aan de gang”. Inderdaad, het voorjaar van 2005 was voor menig Juballer blijkbaar een vruchtbare periode, want het ene na het andere geboortekaartje rolt nu binnen. Ook namens AP, alle kersverse ouders of opnieuw-ouders, van harte gefeliciteerd. Als de leden niet komen, dan maken we ze gewoon zelf! Misschien is het een idee om na Jong Jubal en de Music Kids, nu ook de Music Baby’s op te richten, want het einde van de babyboom is nog niet in zicht.

 

Verder gaat er dus een delegatie van Jubal naar Amerika om alle losse eindjes betreffende de tour aan elkaar te knopen. Zij wel! Beetje op kosten van de club een lang weekend Amerika onveilig maken. En dat allemaal onder ’t mom: goede en duidelijke afspraken maken. Nou ik heb eens even gekeken, maar in Pasadena is het zo’n twintig graden en de zon schijnt er stevig. Volgens mij worden er vooral afspraken op het terras gemaakt. En wij maar kou lijden hier. Dat Syberische koufront waar al weken over wordt gezeurd, begint nu ook ons land te bereiken. Pasadena is dus zo slecht nog niet en het is trouwens echt heeeeeeel belangrijk dat ze gaan.

 

Ik word een tikkeltje onrustig van deze periode. Binnen zit elke sectie teruggetrokken in z’n eigen hok. Ik heb behoefte aan de eerste ensembles. Ze komen er aan, maar wanneer ook alweer? De winterslaap is nog diep, gelukkig hebben we straks weer de ledenvergadering waar de hele club alweer mee bezig is. Verder nog iets gebeurd? Had ik al verteld dat Jubal deze zomer naar Amerika gaat? Oh….. nee verder is er niets gebeurd. We draaien ons nog maar eens om.

 

AP

Next Post